การหาพารามิเตอร์ที่เหมาะสมในเครื่องผสมคอนกรีตแบบแพลเนตตารีโดยใช้วิธีองค์ประกอบไม่ต่อเนื่อง - ปรากฏมาก, ปรีดา; โพธิ์ทอง, วัชมา (การประชุมวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 30, 2025)
การเปลี่ยนแปลงความเร็วรอบการหมุนของระบบเกียร์ในเครื่องผสมแบบแพลเนตตารีอาจส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการผสม บทความนี้ใช้การออกแบบแฟกทอเรียล 3 ระดับเพื่อทดลองกับพารามิเตอร์การผสมคอนกรีตด้วยเครื่องผสมแบบแพลเนตตารีด้วยการจำลองความเร็วรอบการหมุนของแขนกวนและความเร็วรอบการหมุนแบบโคจรที่แตกต่างกัน 9 รูปแบบ โดยใช้วิธีพื้นผิวตอบสนอง (Response Surface Method, RSM) มาทำนายความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีการผสมและความเร็วในการหมุนเพื่อหาค่าที่เหมาะสมที่สุดของความเร็วรอบการหมุนค่าต่างๆ ที่ทำให้ได้ผลลัพธ์ดัชนีการผสมสูงสุด บทความนี้เลือกซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส LIGGGHTS®-PUBLIC ในการจำลองกระบวนการผสมวัสดุและวิเคราะห์ดัชนีการผสม โดยใช้แบบจำลอง Hertz-Mindlin และ Johnson-Kendall-Robert (JKR) ควบคุมการสัมผัสระหว่างส่วนผสมคอนกรีตด้วยวิธีองค์ประกอบไม่ต่อเนื่อง (Discrete Element Method, DEM) จากผลการจำลองพบว่าความเร็วในการหมุนที่เหมาะสมของแขนกวนมีค่าเท่ากับ 15 รอบต่อนาทีและความเร็วรอบการหมุนของใบกวนแบบโคจรเท่ากับ 40 รอบต่อนาที จะทำให้ได้ค่าดัชนีการผสมสูงสุดที่ค่า 0.81 ผลการจำลองของวิธีอนุภาคไม่ต่อเนื่องสามารถเป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับการออกแบบผลิตภัณฑ์จริง